Babanın ailedeki yeri

Günümüzde babanın ailedeki yeri konusundaki büyük değişikliğe tanıklık ediyoruz.

Eğer ardı ardına gelen iki kuşaktaki babaları karşılaştırırsak, bu değişim açıkça görülebilir.

Konu hamilelik ve doğuma gelince babanın bakış açısından olayları belirten bir tanım bulunmuyor.

Psikoloji Sözlüğünde (Doron and Parot, 1998), “annelik” tanımına sadece yeni doğan bebeğin bakımını üstlenen anlamı dahil olmuyor, aynı zamanda “onun yaşaması, zihinsel ve bedensel gelişimi için gerekli olan : sevgi, uyarma, destek, dokunma, konuşma vb. gibi ” anlamına da geliyor. Ayrıca, Fransızca’da bu kelimenin erkek cinsine ait bir karşılığı bulunmuyor.

Babanın bebeğinin doğumuna duyduğu hisleri gösteriş biçimi geleneksel olarak sınırlayıcıydı, çünkü bu toplum törelerine aykırı gibi düşünülürdü. Fakat günümüzdeyse, bu erkeklikte “artı bir değer” olarak görülüyor.

Bazı klinisyenler, babanın erkekliğinin babalığı yerine getirmesinde engel olmasından çok, bundan tamamıyla istifade etmesini önlediğini iddia etmektedir.

Kendine has âdetleri olmayan sanayileşmiş ülkelerde baba olmak önemli bir geçiştir.

Bazı uluslar “couvade âdetini” daha yeni alışkanlık olarak kazanıyorlar: bu, annenin doğum vaktine yaklaştığı zamanki hareketlerini babanın da tecrübe etme fikrini içeriyor. Bu aşamada baba hamile ya da doğurmak üzere olan kadını taklit ettiğinin tamamen farkındadır. Buna rağmen, klinisyenler babanın hazımsızlık, karın bölgesinde ağrı, bağırsak problemleri, sırt ağrısı, diş problemleri ve kilo alma gibi hamilelikle ilgili sıkıntılarını bildirdiklerinde, bunun “psikosomatik couvade”, ortaya çıkmamış zihinsel bir gerginliğin fiziksel ifadesi olduğu anlaşılıyor.

Baba olacak bir erkek için, annenin hamile olduğunu bilmek kafa karıştırıcı bir tecrübedir, özellikle de yakın çevresindekilerle çok konuşma imkânı yoksa.

Bu makale klinik psikologu, École de Psychologues Praticiens de Paris (Paris School of Practising Psychologists) okulu mezunu Christophe Pénicaut’a aittir. Makalenin sonunda daha kapsamlı bilgi bulabilirsiniz.