Babanın ailedeki yeri
Doğumdan sonra...
Eve dönüş de diğer bir önemli geçiştir.
Çiftlerin düzeni ciddi biçimde altüst olmuştur.Yorgunluk hızlı bir şekilde ailenin bir parçası haline gelir.
Burada babaya çok önemli bir rol düşmektedir. Annenin ara sıra geri çekilerek nefes almasına izin verebilir.
Uykusuzluk bütün zorlukların, hatta en küçüklerinin bile artmasına neden olur ve bu dakikalara verilebilecek bütün anlamlardan diğerini soğutur.
Genelde annenin dinlenmeye çok ihtiyacı olur. Bu yüzden geri kalanla uğraşmak babaya kalır. Ama her bir gün; bir bakış, birinin parmağını eliyle tutma ve bir gülüşle aydınlanır.
Her alanı işgal edenle uzun görüşmeler olmaktadır. İşte başlıyor – önüne yerleştirilmiş oyuncaklarla oynuyor. Bebeğin yeni edindiği yetenekleri oldukça inanılmazdır. Onu izlerken harcanan her dakika adapte olması için gereken çabaları sarf etmesini anlamlaştıran yoğun bir keyiftir.
Aslında, baba evde vakit geçirmek adına kendi babalığından yararlanabilir. Son zamanlardaki araştırmalar eğer çocuğun ebeveynlerin her ikisi tarafından da bakılırsa, daha sonraları kreş, dadı ya da okul gibi evden uzakta oldukları durumları kabullenmelerinin daha kolay olduğunu gösteriyor.
Yeni doğmuş bir bebeğin bakımı baba için hassas bir meseledir. Annenin yerine geçmeden, kadının rolünü oynamanın etkisinde olarak erkeğin kendinde mevcut olan iktidarı bir kenara bırakmayı kabul etmesi gerekir.
Babanın bebeğin bakımını üstlendiği zamanlardaki feminizasyonu hakkında oldukça sık konuşuruz. Erkek örneklerin yokluğu zaman zaman babayı tahammülsüz bırakır. Her ikisi için de tatminkar olan bir meşguliyet alanı bularak yardım etmek biraz da anneye bağlı olabilir. Bu bazen zaman alabilir ve gayret gerektirir. Yeteneksizlik babanın cesaretini kırmak için yeterli olmamalıdır, ya da annenin. Asgari zaman ve iradeyle herhangi bir şeyi öğrenebilirsiniz: biberon hazırlamak, bezini değiştirek, banyo yaptırmak vb. gibi..
Ebeveynler, onları temsil ettikleri yolu ve çocukları için bir yer yaratma alışkanlıklarını beraberce, değiştirebilirler. Bu tecrübeler, insanların geçmiş tecrübelerini daha çok bilinçli ya da daha az bilinçli olarak yeniden gündeme getirir.
Birinin ebeveynleriyle olan ilişkisinin bundan etkilenmesi alışılmadık bir şey değildir. Bütün bu değişimler ilerleme yolunda birer fırsattır ama bu yolda onlara endişe eşlik edebilir. Karşılıklı konuşma ve ilgi kesinlikle çiftlerin bu aşamayla huzurlu biçimde yüzleşmelerini sağlayan en büyük servetidir.
Araştırmalar, babanın çocuğu daha çok teşvik etme, onu daha sık yeni bir duruma sokma ve kendi çevresini keşfetmesini sağlamadaki istikrarını oluşturma eğilimi olduğunu göstermiştir. Ayrıca, çocuğun gelişimi bakımından baba daha talepkardır. Bu hususlar sayesinde, baba dış dünyaya açılmayı ve risk almayı teşvik ederken, aynı durumdaki anne genelde daha koruyucu ve garantici davranır. Çocuğun gelişimine ve özgüveninin oluşmasına yardımcı olur.
Babayı “üçüncü partiyi ayırma” gibi bir pozisyona yerleştirmeye alışkınız. Baba sıklıkla bu işlevi pasif hatta bilinçsiz bir yolla kabul eder. Çocuk annesinin ondan başka birini de istediğini ve bir başkasıyla normalde onun erişemeyeceği bir yakınlığı paylaştığını farkeder. Bu yüzden, bu bilgi çocuğun annesiyle arasında ayrıcalıklı bi ilişkisi olduğu düşüncesini sonlandırır ve büyüyü bozar.
Bu makale klinik psikologu, École de Psychologues Praticiens de Paris (Paris School of Practising Psychologists) okulu mezunu Christophe Pénicaut’a aittir.
Kendisi Paris’teki Medico-psycho-pedagogical Merkezi’nde (CMPP) çocuklara ve yetişkinlere psikoterapist danışmanlğı yapmaktadır
Bu tezini iki ayrı kuşaktaki babaların, çocukları ve eşleri ile ilişkileri de göz önüne alınarak babalıklarını karşılaştırma başlığı altında yazmıştır.